Pongezi Kuu Zaidi

Duka la Vyakula, Sendwichi, na Upole wa Baba

Mama yake wa kambo alikuwa ameketi garini, akiwa ameunganishwa kikamilifu na oksijeni, mwili umedhoofika, lakini roho yake haikuchoka. Tiba ya kemikali, dayalisisi, nimonia, mifupa iliyovunjika, hata kufufuliwa kutoka kwa kifo, vyote vilikuwa vimemwathiri. Baba yake alikuwa nyumbani, akikaribia kutimiza umri wa miaka mia moja. Mazoezi ya mara kwa mara, tabia ya kutumia virutubisho tangu ujana, na udadisi kama wa mtoto vilikuwa vimemfaa sana, ingawa akiba yake ya matumaini ilikuwa ikijaribiwa kwa kumtunza mwanamke mwenye hasira za mara kwa mara, aliye mdogo wake kwa miaka 13.

Alipokuwa akitembelea, mwana huyo wa mwisho alibadilishana kati ya kumpeleka mama yake dayalisisi, miadi ya daktari, ziara za chumba cha dharura, na kazi za bustani. Roho zao zisizo na staha na shauku ya kuishi ziliwawezesha kupata chakula cha mchana na kahawa na marafiki. Wakati alioupenda zaidi ulikuwa ni kupiga soga na baba yake wakinywa kahawa.

Mwana huyo wa mwisho aliishi nje ya mji kama kaka zake wakubwa, lakini alikuja mara nyingi iwezekanavyo.

Duka la vyakula lilikuwa mojawapo ya vituo vyao wapendavyo, lakini watu waliokuwa nyuma ya kaunta hawakumjua mwana huyo wa mwisho.

Foleni ilikuwa fupi. Mteja aliyekuwa mbele yake, mwenye uso wa huzuni, alionekana kuwa mwanamume wa makamo aliyefanikiwa, aliyevaa saa ya kisasa—labda wa kisasa na aliyefanikiwa mno kuwa mkarimu. Alitikisa kichwa kwa kutokuwa na subira na kugonga vidole vyake kwenye kaunta ya mtunza fedha. Mtunza fedha alikabiliana na ukali wake kwa tabasamu la upole lililochomoza chini ya macho yake laini ya umbo la mlozi.

Kisha akamgeukia yule mwana wa mwisho.

“Nikusaidie nini?”

Akiwa na hamu ya kuonyesha wema kidogo wa kibinadamu, alimsalimu, akatabasamu, na kuagiza.

“Unanikumbusha baba yako,” alisema.

“Ni jinsi unavyozungumza na kutembea. Wewe ni mpole kama yeye.”

Aliyakodolea macho yake ya kahawia, akiwa amekosa kabisa la kusema.

Alimkabidhi sendwichi yake.

“Bata mzinga wa kuchoma, nyanya, mayonesi kwenye mkate wa rai. Chai ndogo ya barafu isiyo na sukari.”

Alimtazama huku machozi yakimlenga.

“Hizi ndizo pongezi kuu zaidi ambazo nimewahi kupewa na mtu yeyote,” alisema, midomo yake ikitetemeka.

A story by Pemba Umoja