Mfagio

Korido Tupu

Profesa, mwanaume mzuri wa sura, alipita karibu naye alipokuwa akisukuma pipa la taka lenye magurudumu na mfagio na ishara ya njano iliyoandikwa, "Tahadhari, sakafu mvua." Alimtabasamu na yeye akamtabasamu pia. Kisha akatoweka. Alirudi nyuma na kuanza kufagia na kusimulia hadithi yake, akizungumza na korido tupu.

"Mwanangu ana miaka kumi na tano, macho ya Moreno. Ninaweza kunusa ngozi yake. Ni kama harufu ya zeituni. Ya baba yake ni kama ngozi na mito, milima. Yeye ni simba wangu wa mlimani. Waasi waliwachukua wote wawili, wakasimamisha gari lao kwenye barabara ya giza, tupu, wakaweka kofia juu ya vichwa vyao, wakawatupa mtoni na mawe yaliyofungwa miguuni mwao. Kwa nini? Kwa sababu walijaribu kulinda jamii. Waliwaambia polisi nani aliyembaka binamu yangu. Mti wangu wa zeituni, simba wangu wa mlimani, wakizungukwa na maji yanayokimbilia na mawe. Sijui kuogelea, kwa hivyo nilikimbia. Nilikimbia. Na hapa niko, Toledo. Si mahali pabaya. Watu ni wazuri. Majira ya baridi ni baridi. Ilibidi nilipe akiba yangu yote ya maisha kwa mawakala kunipeleka kutoka nchi yangu. Karibu tulikufa nyuma ya lori kubwa tukiwa tumejazana na masanduku ya viatu."

Profesa anapita tena, akijisafisha koo. Anamtabasamu. Yeye anamtabasamu pia.

"Labda huyo ndiye simba wangu wa mlimani. Amerudi kutoka mtoni."

Anaanza kucheza na kupiga filimbi, akicheka kidogo.

A story by Pemba Umoja