Siku ya Gamba Gumu

Nini Hutokea Wakati Moyo Mpole Unapoamua Kuotesha Gamba Gumu Zaidi

“Usiwe mnyonge hivyo,” alifyonya Mama Kobe akimwambia Baba Kobe. “Wewe ndiye una gamba kubwa kuliko sisi sote.”

“Watoto hawaniheshimu. Singeweza kamwe kumtendea baba yangu jinsi wanavyonitendea mimi.”

“Wewe ni mnyonge sana. Sitaki kusikia kuhusu hilo tena.”

“Naam, labda ni kwa sababu mimi ndiye pekee mwenye moyo hapa. Kama ningewatendea kama wanavyonitendea, wasingependa pia.”

Mama Kobe alitikisa kichwa chake kwa kukata tamaa.

“Kwa kweli, ndivyo nitakavyofanya. Kuanzia sasa, nitaiita hii ‘Siku ya Gamba Gumu,’” aliwaza moyoni mwake.

Wakati huo huo, mtoto wa mwisho, Tommy mdogo, alipiga chafya. Baba alihisi hamu ya kusema, “Afya.” Lakini hakuna mwingine aliyesema. “Kwa nini niseme?” aliwaza.

Muda huohuo, Baba alihitaji kujisaidia. Hakujisumbua kusogea. Kawaida angeenda vichakani, lakini hakuna mwingine aliyewahi kufanya hivyo. “Kwa nini nifanye?” aliwaza. Kila mtu alionekana kushangaa kwamba aliacha uchafu pale pale waziwazi.

“Nahita kuwa na gamba gumu zaidi na moyo mdogo zaidi,” aliwaza.

Watoto walianza kuona njaa tena. Walikuwa wamekula kila kitu walichokusanya badala ya kuweka akiba ya nyasi kavu kwa ajili ya baadaye. Walikuja wakitarajia Baba Kobe awape sehemu ya vyake, kama alivyokuwa akifanya kawaida.

“Si wakati huu. Hiki ni changu,” alisema Baba Kobe. “Niliwaambia mara elfu muweke akiba ya chakula mnachokusanya. Mlichagua kutosikiliza.”

Baba Kobe alikuwa na kitita kizuri cha nyasi kavu alizoweka akiba. Alikila chote mbele yao.

Familia ilitazamana, wakiwa wameshtuka na kuchanganyikiwa.

Baba Kobe alicheka. “Nakumbuka ulipozaliwa, Tommy mdogo. Nilikuwa na furaha sana. Nakumbuka jinsi ulivyobingirika chini ya kilima kwa sababu hukuweza kujiweka sawa ndani ya gamba lako.”

“Nami nilikuwepo,” alisema Mama Kobe. “Unamaanisha ‘tulikumbuka’?”

“Lo, sikumbuki ukiwa hapo, Mama. Namzungumzia Tommy mdogo. Sikuzungumzii wewe.”

Uso wa Mama Kobe ulibadilika na kuwa wa kijani kibichi.

Baba Kobe alimtazama kwa dharau. “Usiwe mnyonge hivyo, Mama Kobe!”

Watoto walitupiana macho. “Huyu alikuwa kobe gani mpya ndani ya gamba la baba yao?” waliwaza.

Walipokuwa peke yao, walinong’onezana, “Nini kimempata Baba? Hajawa mkarimu siku hizi.”

Siku iliyofuata, watoto walileta nyasi kavu za ziada — si kwa ajili yao, bali kwa ajili ya baba yao, kama alivyowafanyia mara nyingi sana hapo awali.

“Hiki ni kwa ajili yako, Baba.”

Baba Kobe aliwatazama. Moyo wake ulifurika kwa furaha.

“Siku ya Gamba Gumu imeisha,” aliwaza.

Tommy mdogo alikuwa ameshikilia nyasi kavu nyingi mno. Alipiga chafya tena.

“Afya!” alishangaa Baba Kobe.

“Afya!” ikasema familia yote kwa pamoja.

“Na ibarikiwe familia yetu,” aliwaza Baba Kobe huku akitabasamu na kusugua gamba lake gumu kwenye magamba yao.

A story by Pemba Umoja