Wakati Halisi

Dunia kama ilivyo, yote kwa wakati mmoja

Katika baa lenye moshi,
macho machanga yasiyotulia yanaruka
kupitia nyuzi za hewa ya mawingu.
Watoto, nadhifu katika bluu na nyeupe
sare za shule, wanashikana mikono—
wengine wakiruka, wengine wakicheka.
Milipuko ya lami isiyokoma
ya moshi inazunguka bila kuonekana
nyuma yao.
Sahani kubwa zinafurika
na uduvi safi, kaa, crayfish,
mboga mbichi zilizo crisp,
samaki wa mvuke moto—
zikipitishwa kutoka mkono hadi mkono.
Walaji wengi, wameshiba,
wanaacha sehemu kubwa
kumwagwa kwenye mapipa.
"Hakuna Mama, hakuna Baba, hakuna Kaka,
hakuna Dada. Nipe kitu—10 rupee."
Mtoto ananyoosha mikono midogo
ndani ya teksi.
Macho ya mviringo yasiyo na uhai yanainuka
juu ya midomo iliyoungua, iliyoliwa na panya.
Kwa sauti moja,
anarudia maneno
tena na tena.
Mashavu mekundu, nywele za dhahabu,
wamefungwa katika suti za theluji zenye joto,
watoto wanapanda kwa ujasiri
kupitia bustani ya burudani ya majira ya baridi,
juu ya poni za Shetland,
kupitia korido
la taa za Krismasi.
Bila viatu na nguo zilizochanika,
wakikimbia kati ya takataka,
watoto wanacheka na kujificha.
Ng'ombe mkubwa anasimama karibu,
akila katika shamba la takataka lenye harufu mbaya.
Niko katika dunia hii—
na bado,
ninaishi
nikijua ninapuuza
maumivu.

A poem by Pemba Umoja