Mwanariadha

Mstari wa mwisho usio na kikomo

Mwanariadha alikuwa amekaza sana nia.
Miguu yake, mabega, mapafu
vyote vikitwanga kwa pamoja
kuelekea mstari wa mwisho.
Alipouvuka
mwingine ulitokea.
Alipouvuka ule
mwingine ulichipua
kutoka upeo wa macho,
kisha mwingine
na mwingine.
“Lazima nikimbie kwa kasi zaidi,”
alinong'ona,
akiongeza hatua, akisukuma mwendo wake,
macho yake daima yametazama
mstari wa mwisho.
Zaidi ya upeo wa macho,
upepo wa magharibi ulivuma
mashavu ya mwanariadha yaliyumba.
Mashamba yalionekana.
Mawimbi ya manjano
yaliviringika juu ya mashambani.
Alizeti.
Lakini kisha akarudisha umakini wake.
“Kuelekea mstari wa mwisho,” aliwaza.
Akikaza macho yake
kuelekea bendera iliyokuwa ikipepea.
“Ni sawa,”
ikanong'ona sauti.
Mwanariadha alitikisa kichwa.
Upepo mwingine wa magharibi ulivuma kwa nguvu.
Mashavu yake yaliyumba tena.
Hatua zake ndefu
zilipungua mwendo
na kuwa hatua ndogo.
Kisha
mwanariadha alisimama.
Alipanda juu ya
jabali kubwa
akachungulia mbali
kwenye mashamba yasiyo na mwisho
na akatabasamu.
“Ushindi gani mkuu zaidi ya huu?”

A poem by Pemba Umoja